شمارهٔ ۵۲۹

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
کرده ام در گوشه ایران قناعت کار خود بس بود هندوستانم سایه دیوار خود همچو بال مرغ بسمل مضطرب گردد اگر افکند موم دلم مطرب به موسیقار خود شوق مستی در درون خم مرا جا داده است هرکه را بینی فلاطونی بود در کار خود گر نسیمی عزم رفتن می کند من همرهم زین گلستان بسته ام همچون شکوفه بار خود این غزل در هند و مطلع را در ایران گفته ام منفعل دارد سلیم ایامم از گفتار خود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.