شمارهٔ ۵۴۲

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد فتنه را شاگردی مژگان او استاد کرد بس که مرغان چمن از دام او ترسیده اند سرو را قمری خیال سایه ی صیاد کرد جای ماتم نیست چون روز شهادت می رسد عید قربان است می باید مبارکباد کرد می کنم چندان که فکر آشنایان وطن نیست در یادم کسی کو را توانم یاد کرد از خس و خاری که بلبل را ز گل در دل شکست آشیانی می تواند بهر خود آباد کرد بر ورق صد صورت شیرین کشم هردم سلیم عشق در دستم قلم را تیشه ی فرهاد کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.