شمارهٔ ۶۵۸

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
در کوی تو دیوانه مرا نام نهادند طفلان چه بزرگانه مرا نام نهادند در پای خمم ناف به طفلی چو بریدند دردی کش میخانه مرا نام نهادند من طالع چوب گل و زنجیر ندارم احباب چه دیوانه مرا نام نهادند نه نام چراغی به جهان بود نه شمعی آن روز که پروانه مرا نام نهادند نامم کسی از هیچ زبانی نشنیده ست افلاک چه بیگانه مرا نام نهادند ایام فلاطون جهان داد خطابم فریاد که طفلانه مرا نام نهادند دادند گهی برگ گل و لاله خطابم گاهی پر پروانه مرا نام نهادند از خال لب او شدم آواره ی عالم عنقا پی این دانه مرا نام نهادند در زلف تو- آن کوچه ی زنجیرفروشان- عمری ست که دیوانه مرا نام نهادند بخت از پی معموری من بود سلیما آن روز که ویرانه مرا نام نهادند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.