شمارهٔ ۶۸

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
دلم به عشق هلاک است کینه خواهی را که دام عیش بود موج بحر ماهی را کسی که باخته نقد شباب را داند که گریه نیست عبث شمع صبحگاهی را گدای میکده آرد فرو چو شیشه ز طاق به زیر پای نهد تخت پادشاهی را ز نسبت خط و خال تو برق چون لاله درون دیده ی خود جا دهد سیاهی را خراب آنکه مرا خواهد از شراب کند چو ابلهی ست که راند به آب ماهی را فغان ز چشم تو آری پدر مرا می گفت که ره به خانه مده چون کمان سپاهی را سلیم قاتل ما صلح چون کند در حشر چگونه ما نگذاریم دادخواهی را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.