شمارهٔ ۷۳۱
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
ز تاب گل ز بس افروخت آشیانه مرغ
سمندر از پی آتش رود به خانه مرغ
تو فکر روزی خود را به آسمان بگذار
بود به عهده صیاد آب و دانه مرغ
کسی به غیر غم از دل نمی دهد خبری
سراغ گیر ز صیاد راه خانه مرغ
امید حاصل دنیا نشاط انگیز است
ز ذوق بیضه بود هر نفس ترانه مرغ
صبوری از دل عاشق طلب مکن ناصح
مجوی بیضه فولاد از آشیانه مرغ
سرود دل به سر زلف او سلیم خوش است
که نیست بی اثری ناله شبانه مرغ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş