شمارهٔ ۹۰۵
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
ما و دل دیگر به کوی تندخوی تازه ای
هر زمان داریم با هم گفتگوی تازه ای
نه به مهر و ماه ماند نه به گل های چمن
هست با شاخ گل ما رنگ و بوی تازه ای
تا به چشم پاک بینم بر رخ او دیده را
می دهم از گریه هردم شست و شوی تازه ای
از مقیمان حریم وصلم اما از دلم
می تراود شکوه چون آب از سبوی تازه ای
گه به یاد زلف می گریم گهی از شوق خط
هر زمان دارم چو طفلان آرزوی تازه ای
هر قدم ضعفم به راه وصل افزون می شود
آب باریکم که می آیم به جوی تازه ای
از سر سبز خود ای خضر این همه خرم مباش
آن قدر قدری نمی دارد کدوی تازه ای
بس که عریانیم چون آیینه از شرمندگی
هرکه را دیدیم می سازیم روی تازه ای
راه عشق است این که باشد رهروانش را سلیم
هر نشان پا مزار آرزوی تازه ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş