شمارهٔ ۹۳۷

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
به روی جوهر ذاتی چه پرده می پوشی چو هست حرف بلندت مگو به سر گوشی زبان خویش نگه دار و پادشاهی کن که نیست خاتم جم غیر مهر خاموشی به این لباس کسی کآشناست می داند که پوششی نبود بهتر از خطاپوشی صبا به سوی چمن رو دعای ما برسان بگو ز مرغ چمن چیست این فراموشی درین چمن که گلی در بغل بود همه را چو غنچه چند کنم من به خود هم آغوشی خوش آن حریف که در کوی می فروش سلیم نهد ز خشت سر خم بنای بیهوشی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.