شمارهٔ ۹۴
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
چون شعله ز خویش باش افروختنی
ذاتی بود این هنر نه آموختنی
کو آتش عشقی که شده در تن من
چون رشته ی شمع هر رگی سوختنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş