شمارهٔ ۱۶ - در آزار دمل خود
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
آه ازین دمل که شد از سینه من آشکار
خون چو پیکان می چکد از غنچه پستان مرا
هردم شیری که از پستان مادر خورده ام
قطره قطره می کشد ایام از پستان مرا
دشمنی چون عشق دارم در قفای خود ازان
سر برون کرده از روی سپر پیکان مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş