غزل شمارهٔ ۱۳۰
س سلمان ساوجی
0
Altın Yaprak
باد هوای کویت گرد از جهان برآرد
آب جمال رویت ز آتش فغان برآرد
آبی بر آتشم زن زان پیشتر که ناگه
خاک مرا هوایت باد از میان برآرد
بر هر زمین که افتد از قامت تو سایه
تا دامن قیامت آن خاک جان برآرد
مثلث فلک نبیند با صد هزار دیده
چند آنچه دیده ها را گرد جهان برآرد
سلمان سری و جانی یک دم اشارتی کن
تا آن سبک ببازد تا این روان برآرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş