غزل شمارهٔ ۳۰
س سلمان ساوجی
0
Altın Yaprak
خسته ام ای یارو ندارم طبیب
هیچ طبیبی نبودچون حبیب
آه که بیمار غمت عرض حال
کر دو نفر مود جوابی طبیب
یک هوسم هست که در پای تو
جان بدهم کوری چشم رقیب
می سپرم راه هوایت به سر
این ادب آن نیست که داند ادیب
عاشق مسکین که غریب است و زار
گر بنوازیش نباشد غریب
طالب وصل توام اما چه سود
سعی تو چو سلمان نباشد نصیب
تا ز در بسته نگردد ملول
نصر من الله و فتح قریب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş