شمارهٔ ۶۴ - و برای او فی المرثیه

فلک امان ز تو و بی حساب کردن تو ستم به عترت ختمی مآب کردن تو از آن عمارت و آبادی ات به کشور شام وز آن مدینه و بطحا خراب کردن تو کجا روم ببرم در جهان بنزد کهداد ز ظلم بر پسر بوتراب کردن تو به قتلگه سر نعش حسین زینب گفت فدای جانب میدان شتاب کردن تو نمود خواهرت اسب شهادتت رازین فدای حالت پا در رکاب کردن تو دل شکسته زینب همیشه باید سوخت به استغاثه ز قلب کباب کردن تو فدای گردن کج ماندن و تن تنها به اهل کوفه سیوال و جواب کردن تو به حیرتم که چرا زنده ماندم و دیدم به زیر خنجر شمر اضطراب کردن تو قسم به جان تو کز خاطرم نخواهد رفت ز شمر خواهش یک قطره آب کردن تو برادرا شب دامادی علی اکبر فدای شادی و از خون خضاب کردن تو بزیر تیغ فدای نظاره حسرت به سوی خواهر بی صبر و تاب کردن تو فدای پیکر در آفتاب مانده تو دگر بخواب به قربان خواب کردن تو به ماتم شه لب تشنه گریه کن صامت که بلکه شرم کنند از عذاب کردن تو