Orman

Gidiyorum duygularımın sık Ağaçlı o yemyeşil ormanında Arasıra aydınlatıyor yolumu Kararan gökyüzünde çakan şimşekler Zikzaklı bastonum düşen yıldırımdan Yanımdan hiç ayırmadığım Saçlarımda elektriklenen hıncımdır Acıların ıslak kuşları başımda dolanan Bir ağacım ömür halkalarında büyüyen Köklerim uzanıyor içimin uçurumuna Yalnızlığımın özsuyu yürüyor dallanma Bir kasırga uğultusu kulaklarımda hiçliğim Sunyâta, ey salt boşluk içine al beni Dinsin dağlayan sessizliğinde uğultum Ben bahanelerin elinizde kalan kulpuyum İsteseniz de atamazsınız beni! ..