Gül Ve Annem

Anam gül gibidir her mevsim açıktır, sanki nevbahar, Gönül bahçesi dopdoludur, sevgisinin rengi gül nar, Ahvalimizin en zor durumunda bile, gönlümüzde yar, Gül çiçektir solar bir gün, anamsa gönlüde daima yaşar. Gül mevsimi gelince, gül kokusunu getirir badı sabalar, Oysaki dört mevsim başımızda güller gibi kokar analar, Figana düştüğümde evlat derdinin dermanıdır onlar, Gül çiçektir solar bir gün, anamsa gönlümde daima yaşar. Yavrusu için gözyaşlarını şebnem gibi akıtır yanağından, Acı çekerse yavrusu, o gülemez çare yaratır bağrından, Gündüzleri yaratır sevgisiyle, gecelerin karanlıklarından, Sevgisini cuybar eder akıtır, gönlündeki pınarlarından. Gül dalında tek renktir, başkası güzeldir bir başka dalda, Oysa anamın yüreğinde çok çeşitlidir her türlü sevda, Çok çeşidi bulunur güllerin, kokar elvan, elvan koynunda, Gül çiçektir solar bir gün, Anamsa gönlümde ömrümce yaşar. Bülbülün sevdası güledir gülistanda öter o güllerin dalında, Gül rengi bir başka hoştur solmadıkça, bahçelerde bağında, Anamın teni en güzel gülden güzel kokar benim burnumda, Resulüm bile demiş çünkü cennet anaların ayağının altında. Anam beni bin bir eziyetle doğurup, dünyaya getiren kadın, Adın tespihattır dillerimde, yüreğimde, gönlümde sultansın, Sığınacak liman, ak sütünle yavrulara, helalinden membasın Gül çiçektir solar, oysa sen yaşam boyu yüreğimde yaşarsın,