Deprem

Beynimin eyninde dağların yükü Yarım asır çığlık çığlık sirenler Güngörmez, karanlık bu bağa beni Ne diye ektiniz, niye, yârenler? Göz imbiklerimden süzdüm içkimi, Kara bir sevdânın hârında yaktım Ben de anlamadım; olmaya nasıl Bu kadar dayandı çelimsiz aklım... Sûretler ayrılmış, muammâ aynı; Varla yok pervâsız değil yüz yüze Olmak varsa eğer olmaktan öte Nasıl olabilir olmak tekdüze? Bir ânım oluyor, sonra bir ânım: Gerçeğin gerçekle kavgası; sessiz! Bizde böylesine deli diyorlar Oyuncu da bizsek, seyirci de biz...