Post Dostu

Gündüz vakti havada yıldızlar ne arasın Sen toplarsan birle bir elbette iki etmez Gecen dipsiz bir kuyu: Tan sana niye varsın Öyle bir gecen var ki güneş doğsa da bitmez Kendi zikrinde yalan, insanına yabansın Senin kurtaracağın bırak ateşte yansın Dostluğunun kahrına hangi ahmak dayansın Çıktığın camda bile bir daha kuşlar ötmez Basma şu saf toprağa, dokunma çiçeklere Dön de yakınlık göster senetlere, çeklere Yemin olsun ihânet ettiğin gerçeklere: Ayak bastığın yerde bin yıl geçse ot bitmez Dağlarım duman duman, puslar ardında sîmân Ne bir tereddüdüm var, ne yüreğimde aman Zor gelecek, zor o an: anlayacağın zaman Sen bir dost yitirdin ki bini o kadar etmez.