Rüzgâr Dönerse

Ağlama... Belki hakkım değil bunu senden istemek Belki üzgün bakışlı bir bebek, Kanatsız kelebek gibisin Sükut, elinde değil Emin ol anlıyorum: Anlıyorum; evlât acısı gibi, Yine anlıyorum ki; çığlığını dinlemek kadar zor sana sus demek Lâkin, dayanmaz bu türküye bağlama, Ney boğumlarına sığmaz bu acı Bize göğsümüzden bir ritim gerek: Varlığın sancısına üflenen bir nefes kadar yakıcı, Ve derinleştikçe kâbus, Ritmi artan; Giderek... Hazır mısın davulcu: Çekmeyen ne bilir benim derdimi, Bir yürekte gamın üçü dördünü Bana öz yurdumda yaban dendi mi? Gitmesem ne çâre, gitsem ne çâre Hep söyledim: Rüzgâr! Bütün iş rüzgârda biliyor musun? Bu, doğanın cevherinde var! Bugün sana karşı esiyor belki rüzgâr, Böyle gider zannedeni yalanlıyor asırlar Ne zaman döner bilinmez amma, Belki bugün, olmazsa, beki yarın, Ve fakat, dönüşleri kahhar olur rüzgârın! Sılada evimi, obamı koydum İki gözüm anam, babamı koydum Bana kıyan zalim; ben kime kıydım? Gitmesem ne çare, gitsem ne çare Yine de, Pembe bak diyemem; gülersin bana Ben bile, yeşil bakamıyorum da... Mavi duygularla attığım adım Hani kızıl duvarlara çarpıyordu dün, Yıkılışları bayramdı ammâ, Bu nidâ beynime o gün çakıldı: 'Sen, şimdi öldün! ' .......