Tül Tül

S Selçuk Karahan
0 Altın Yaprak
Tül tül tütüyorsun gözlerimde Rüzgarın sesi ve soluğunda Bir hışımla tepemden geçen Güvercinin kanadında... Ne güzel yakışıyor sana gülmek Sanki dünya aydınlanıyor Mutluluğun mutluluğum oluyor Hayat işte, mutluluğu da üzüyor... Ne güneşler doğar daha hayatta Bırak giden güneş kendi dünyasına doğsun Madem benim sabahım olmayacak Sabahını aydınlatacağı yerde doğsun Gelmeyecekse gecmiş geriye Gelecek vardır, hayat varsa eğer Bir şeyler olacaksa orda olmalı Geleceğe yürümeli, hayat varsa eğer Yine de tül tül tütüyorsun sigaramda Dumanlarına karışıyorsun Arada bir gök gürültüsü ve yağmurla Sonra bir üşüme bedenimde tir tir.. Kollarınla sardığını sanıyorum bedenimi Biraz ısınınca kollarım üşüse de hala yüreğim Bir an ayağa kalkasım geliyor dim dik Ama olmuyor, sendeliyor ayaklarım Sen olmayınca kollarımda, Ne desem boş değil mi artık Gidiyorsun... Ufkuna bir güneş gibi doğacağın sabaha Ya ben, bilmediğim bir yere Sanki sürükleniyorum... Ne olacaksa olsun artık Sen git gideceğin yere Bense... boş ver sen beni Elbet bir şey olur... Yeter ki sönsün sigaram Dinsin gözyaşım Bitsin hüzün dolu satırlarm Yeni bir gün doğana kadar... Boş ver... sen mesut ol Gamzeler kıskansın Yüzündeki mutluluğu

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.