Gurbet Akşamı

Vakitsiz bir veda soğuk bir telaş Bu şehri bırakıp gittin ansızın Niçin gidiyorsun diye sormadım Yollara emanet eyledim seni Gidişini ayrılığa yormadım Sen gittin gözlerin bende kaldı Sıcaklığın kaldı avuçlarımda Resmindir zamanın tül perdesinden Hüzünler damıtan uykularıma Hala sesin gelir düş ülkesinden Gözlerinde yarım kalmış hüzünler Alnında yılların soruları var Gecenin mührü mü dudağındaki Neyin telaşıdır dipsiz bakışın Gene sükut mudur kucağındaki Bilmem ki saçların ağarmış mıdır Sönmüş müdür gözlerinin şulesi O mağrur yüreğin yorulmuş mudur Hırçın dalgaların, haşin rüzgarın Ömrün umanında durulmuş mudur Hala gözlerinde o tanıdık düş Bakışında o davetkar tebessüm Gülüp duruyorsun o resimde sen Dönüp geliyorsun bana her gece Sensiz yaşamaya alışmışken ben Saçların gecenin rengini çalmış Gözlerine sığınmış tüm yıldızlar Sükutun en berrak ritmi sesinde Ki ben o sükutun içinde mahkum Nöbet tutuyorum düş ülkesinde Mosmor bir buluttur melal içimde Vakitsiz ıslanır bıçkın bakışın Yollara yüklenmiş yılların gamı İliğimde donar buzdan bir rüzgar Gönlümü kuşatır gurbet akşamı Mevsimlerin ötesine yolcusun Bahar saçlarına konmuş kelebek Damlaları kirlenmiş bir sağanak Gibi dökülüyor yüzünden hüzün Aşk içine tıkıldığın sığınak Uyku ürkek bir kuş kirpiklerinde Korkak ve çaresiz çırpınır durur Issız yolardayım azığım gamdır Ses ver ki ufkumdan çekilsin gece Susarsan bilirim vakit akşamdır Yıllar kucağımda yollar avucumda Çalar düşlerimi sahte menziller Gözlerin sahipsiz çöllerde yıldız Ruhuma tutulmuş aynadır yüzün İçim kalabalık dışım ıpıssız Hayat seninle de sensizken de yük Omzuma abanır hüzünle melal Yollar seni getirirken beni götürür İntizara yenik düşer yüreğim Gönül seni bulduğu an yitirir