Bir sabah ansızın çıkıp gitsem, Adresi belirsiz bir otobüsle 14 numaralı perondan başka bir hayata buğulu cam kenarlarına hayallerimi düzsem…
Hep sızısı kalır bir yanımda O tozlu okul sıralarındaki ilk heyecanımın... Yumurta ekmek kokulu sınıflarda…
İstanbul; Ahımla tutuşacak gibi Yakamozlardan kıvılcımlar kopararak! Metrûk varoşlarında sineme çakılan kibrit,…
Güneşi çalmış karanlık, hapsetmiş Çiseliyor belli belirsiz bir yağmur Şehir yorganına çekilmiş Kimseler yok ortalıkta…
Buse buse yanağıma bıraktığın hasretin Tutuştukça büyüdü alev alıp ayrılıktan Bensizlik seni de ağlatıyor mu baykuş gecelerde sensizliğin beni ağlattığı gibi...…
Dalınca mehtabın buğusuna, Yitiriyor zamanı insan Bir aşk oluyor -hüzünce- Bir gam doluyor -gidince-…
Pencerem seni göremeyecek kadar uzak, Hasret akar duvarlarımdan. Soğuk keser sıcak düşlerimi Üşüyen ellerim ceplerimin kuytusuna saklanır…