Sokak Ortasında Ceset

Güneşi çalmış karanlık, hapsetmiş Çiseliyor belli belirsiz bir yağmur Şehir yorganına çekilmiş Kimseler yok ortalıkta Derbeder bir adamdan başka! Çoktan geçmiş toy zamanları Çok yaralar közlenmiş göğsünün ortasında Parasızlığına aldırmadan Kapatmış perdesini hayat denen hain gülüşün Yırtık ayakkabısından ıslanmış ayakları Ne beli bükülmüş hali ne de mor halkalı gözkapakları Yıldırmamış, güzel mavi yarınlara yaşamaktan! Sabretmiş hep, içinde eritmiş devasa kederleri Ah demiş, bir dönse şu feleğin çarkı bir dönse! Vurmaz mıyım yaşamayı her bir yerinden Bırakıp giden yarin çıkıp karşısına Ölmedim işte, ölmedim demez miyim! Oysa verem çoktan yapışmış yakasına haberi olmadan Mavi yarınlara umutlar beslemiş incinmiş kalbinde Keser dönecek hesap da dönecek demiş Yatacak hiç sıcak bir yer bulamadan Bir elinde yarım bir izmarit, Bir elinde yirmilerinde sevdiği yarin ıslanmış duvağı Cep delik, cepken delik ama bir yürek ki ne yürek! Şu dağ gibi cesedi göremedi şafağı garibin Polisler şaşkın, kalabalıkta adsız bir hüzün -merkez cesedin kimliği meçhul bir elinde duvak ötekinde yarım izmarit var - Ağlattı beni zambaklara benzeyen bembeyaz yüzün gözlerin de açık, kimi bekledin bunca zaman Kimsin sen, yok mu adın? Sokak ortasında üstü gazete örtülü derbeder adam!