Yokluğum

Pencerem seni göremeyecek kadar uzak, Hasret akar duvarlarımdan. Soğuk keser sıcak düşlerimi Üşüyen ellerim ceplerimin kuytusuna saklanır Hayalin çalar gülüşlerimi hazana dönüşür aksim seni düşünürüm... Yalnızlık taşar kumbaramdan güller, sana sunamadığım güller... mezarımı süslesin isterim. Dokunamadığım ellerin tabutuma Yüzün toprağıma değsin. Sevmeyi çok gören yüreğin arkamdan iki damla yaş döker mi? İç geçirip de kendince kısık bir sesle “özledim” der mi? Varlık çok gelir her zaman Birçok şiir şairi ölünce kıymetlenir Sen yazdığım en güzel şiirimsin Belki o zaman anlarsın seni nasıl sevdiğimi Kız Kulesi’nden bir meltem siner gözlerine Sonra martılar getirir kalemimi Girerim zamansızca aklına, Ağlarsın belki o zaman Görmek isteyip de göremeyince yeşil gözlerimi...