Prangalar 1
S Serap Erkaya
0
Altın Yaprak
ayaklarıma ,prangalar vurmayın.
güneş,yüzünü bana doğru göstermişken,
böyle bir günde,
beni yalnız bırakmayın.
beni şu dört duvar arasında bırakıp,gitme.
tamam görevini yaptın işte.
tekirdağın herhangi bir mahpushanesindeyim işte.
dur hele,öyle caka atarak gitmek yok ömer efendi,bekle.
benim de anlatacak iki çift lafım var elbet.
otur da bi karşıma,dinle hele.
benim de anam babam vardı elbet,yüzümü okşayan.
ve canım kanım kardaşım.
güldüğü zaman,nergisler açardı yanağında .
rüzgar saçını okşarken,güneş konardı saçlarına,yığınca.
ve adını güllerden almıştı,
gül dü adı
daha üniversite birinci sınıfta okuyordu.
koynunda kitapları,yüzü bana dönük,her sabah yolcu ederdim onu.
çok sefer otobüsü kaçırırdık,yine beklerdik ve otobüsü geldiğinde,
bir gül kondurarak yanaklarıma,sessizce otobüsüne binerdi,
abisinin kınalı kuzusu.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş