Prangalar 2

daha dur hele ömer efendi. anlatacaklarım bitmedi ki,nereye gidiyorsun?bekle hele. bak kolundan tuttum ama,ha şöyle,otur karşıma. neyse,nerde kalmıştım? ha,tamam aklıma geldi,işte bir gece yarısı, şakağından vurdular gülümü,serseri kurşunlarla. ben tam karşıdaydım,titrek bedeni bir anda yere yığıldı. bir sevdiği var mıydı diye soran olmadı ona,nişan yüzüğünü görmediler. hakim beye anlatmıştım derdimi,dinlemedi,kızdı bana= neden oğlum gençliğine kıydın da vurdun şu hırsızı?dedi. usulca,oturduğum tahta sandalyenin kollarından tutarak kalktım = hakim bey,dedim.sokakaralarında bir gül daha mı solsaydı? yıl dediğin geçer gider,ya solan güller ?onlar yeniden dirilir mi? ya işte,böyle ömer efendi. neden nemli gözlerini gizlemeye çalışıyorsun? kimler ağlamadı ki o gün arkamdan,anam babam arkadaşlar,ayşe... sen de ağla ne çıkar? ha unutmadan ömer efendi. bana şu karşı sokaktan kırmızı güller getir her gün. bir de ayşemin yazdığı mektupları... bekleyeceğim seni dedi,tabi anası izin verirse. ha,sakın unutma bak güllerimi. hadi tamam .bıraktım artık kolunu. ömer efendi, var git artık işine,kapat kapılarımı. hoşçakal....