Hivda
S Serdal Çetin
0
Altın Yaprak
İçimde sana biriken bir ses var
Duyuyor musun hivda
Akşamüstleri kar yağar geceye, boşalır şehirler
Seni düşünüp üşüyorum hala
Islanıyor musun hivda
Ağzımda çoğalan seslerin rengini sende bıraktım
Ki daha sonraları
Eskitmedim sözümün ardında duran senli perdeleri
Hiç konuşmadım…biliyor musun hivda
Dokunduğun her ne varsa bana ait olan
Bin kere yıkıldı zamanın avlusunda
Ve bir kadına soyunup sana dönerken yeniden
Uzak iklimler çiziliyordu yüzümde hayâsız
Şimdi yollardan ödünç aldığım eski zamanları
Senin üstüne ant içerek
Kin kokan bir yolcu gibi geri veriyorum
Seninle ezgilerle kesilmiş mahzen şehirlerimiz vardı hivda
İçinde sokakların aşka tanıklık ettiği…
Meğer beter yalnızlıklar içinde üşüyormuşuz
Öyle ki
Her cümlenin son yerinde asılı kalmış anlık tümcelerimiz
Oysa sen hivda
Henüz geriye alınmamış saatlerin kadranıydın kolumda
Yani zamanın yenildiği bir kol sancısı…
Yollar neden eğri duruyor hayatlarımızda hivda
Hâlbuki seninle biz
Küfürsüz düşlerle kucaklamıştık hayatı
Bir sis gibi kapanıyor gözlerimde, dünden arta kalan renkler
Kayboluyoruz seninle sislerin ahulu mürekkebinde
Beni anlaşılır kılan tek şey ise
Sesinin sonsuz kere istemeyerek caydığım tınısıydı kulaklarımda
Ah hivda
Sana utanmıştım bir sigara aralığında
Her eşikte farklı rüzgârların erkekliğini sürdüğü suratlar
Ve nutkumun son demlerinde yutkunduklarımın çirkin portresi
Yine de dönen kıvrımlı hayatların (u) mutsuzluğuydu
Bende ki gelip geçen yolcular
Üzgün dururken dışarıdaki kirlenmiş telaş
Ne çok tanık çıkıyor dünün masum sanıklığına
Ölüm demiştin bir keresinde hivda
Ayrılığa adanmış bir yeminin örtülü yüzüdür
İşte o vakitler bu vakitlerin imiydi
O vakitler ki her vaktin güzlenmiş takvim yaprağıydı
Yani sen gelmeden, aşk olmadan, ben gitmeden önceleriydi
Sana ağladığım sözlerini yine mırılda hivda
Daha doyurmadım erkekliğimi sesinin çıplak dokunuşuyla
Zaten her aralandığında dudakların
Köhne bir yatak kokusu siniyordu kollarıma umursadığım
Sahi neden merhametsiz bakıyorduk o zamanlar
Kendi yalnızlığıyla sevişen küçük ruhlu kadınlara
Ben seni şairlerin söz adresinden bilirim hivda
Her şairin sözüyle sana muhtaç kaldığı
Ki sen o değil miydin?
En tehditkâr ve ayrıksı sözlerin birleştiği kitap yumağı
Engizliyanlarımıseninleörtüyorumşimdi
Çekme kendini şiirin mahrem yerinden
Bırak bir üfürüğün kurbanı kalsın aşk
Nasıl olsa
Düşler ve aşklar hep bir tükürükle yıkar kirlenen yazgılarını.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş