Bir Yanım Suskun

adınla başladığım her şafak kanatır içimden geçen zamanı dokunur kabuk tutmuş sen yaralarıma bir yanım yokluğuna uzanır durmaksızın bir yanım susar gidişlerine.. sen yanımdayken zaman acıtmazdı canımı terimiz akardı samanyolunun oluklarından bahar yorgunluğu gibi üstümüze çöken geceye içi içe kırılırdı dalgalar nefes nefese kulaçlardık maviyi bölüştüğümüz düşlerde.. şimdi susarım gidişine koynumda uyurken yokluğun toprağa sızan çiy damlası, aydınlığa gömülen yıldızlar gibi yitip gider tenin sevişmelerin özleminde... her gidişin tükeniş ve her tükeniş başlatır yaşamı yeniden avuçlarımda filizlenir gerçek korkunun ayazları çöreklenir yüreğime ve ben geriye doğru yaşamaya başlarım zamanı...