Kül Fırtınası

özlemin yüreğimde köz gibi yanarken nasıl derim 'unuttum'diye haylaz bir mevsimde çıktın önüme yüreğime umut gözlerime hüzün ektin... buşuna değildi bu sevda güle düşen çiğ damlası gibi tertemizdi aşkım sana ince ince işledin ruhumun namehremine... ne verdiğim onca savaş ne de çektiğim onca acı çekip çıkaramadı seni içimden yüreğimde kül fırtınası ellerimde kırılgan bir ilkbahar ve hala bir uçurum kenarında yürüyor aşkım... hasretin peşinde çok mevsimler değişti düşlerim birikti şafaklarımda örgütlü bir ihtilalin namlusu dayanmışken şakaklarıma ben hala alev yutmuş gibi yanıyorum yokluğuna...