Sende Toplanıyorum

bu ilk aldanışım değil ilk sönüşü değil umutlarımın her defasında bu son olsun diyorum hasret sancısını ilmek ilmek örüyorum acılar içinde uyurken zaman sensiz nefes aldığıma inanamıyorum... bu şehri seninle sevmiştim denizini.. rüzgarını... yağmurunu bu şehri sensiz düşünmek bile canımı yakıyor, sancımı arttırıyor içimde büyüyor yokluğun şimdi bir damla yağmur düşse ben bulutlardan çok ağlıyorum... dalgalar dünden daha zalim rüzgar bir o kadar hoyrat esiyor geceler buz gibi, şarkılar hüzünlü özlemek hiç bu kadar acı vermemişti bana özledikçe seni hasret uykularına yatıyorum acılarla büyüyor aşkın gerçeği sensizliğin yükünü taşıyamıyorum... gittinse gittin.. seni hiç suçlamadım benim isyanım kendime, yok oluyorum içimdeki ateş yavaş yavaş sönüyor kış mevsimlerine teslim yüreğim bir yudum güneş bulamıyorum donuyorum.. iliklerime kadar üşüyorum fırtınalarda dağıldım,sende toplanıyorum...