Sonbahar

ağaçlar hüzünlü, yapraklar sarı kasım yağmurlarıyla ağlıyor şehir ıslanmış gönlümün kaldırımları şimdi ben çaresiz, şimdi ben kimsesiz... bahçeler bozulmuş, gökler kurşuni güllerin boynu bükük, ağlıyor şimdi ufuktan silinmiş kırmızı mavi sağır bir sessizlik kuşatmış şehri... tutsak olmuş sevgiler, bir hazan rüzgarına çok olmuş son kuşlar burdan göçeli eskimiş yüreğimin sokak taşları sarı bir sonbahar sarmış bu şehri... bir rüyada buluştuk diğerinde kaybolduk eski bir resim, boş bir çerçeveyiz sanki solmuş bitmiş zamanın boşluğunda iç çekiyor anılar, ağlatıyor bu şehri...