Düşükırık

her aşkta kendimi yineliyorum ussuz başsız bir yürek bu benimki aşkın çiçeğini ne zaman taksam yakama öyle hızlı koşar oluyorum ki bana koşan durup bekliyor susuyor telefonlar postacı uğramıyor aşkın gemisine aldığım davette hep ben tayfa oluyorum üstelik her fırtınada yüreği yeni baştan ıslanan acemi esmer tenli bir tayfa açınca ben yelkenlerimi pembeye boyanıyor bütün sular telaşa karışıyor sabır sızlanıyorum ellerim gül kokar oluyor hep yeni baştan keşfediyorum yapraklarından dağılıp dikenlerinde pıhtılaşan kırmızısını gülün oysa ben her aşkta kendimi yineliyorum bu yüzden eskitemiyorum hiçbir duyguyu düş kırıklığı kadar....