Eksik-siz

kıyısını arayanlara ve feray'a yüzünde duran ışığı içine düşür sokaklarına vursun en tenhana -göreceksin- keşke demişsen dün aklına takılan uçurtmadır uzan geriye kuyruğundan yakala Ş'yleri çocukluk insanın yalın hali hatırla açıp düğmelerini uyandır bez bebekleri yeniden kur salıncağını yeniden düş her köşeyi okşayarak geçiyor zaman bak kaç taş yuvarlanacak ellerine acıtmadan... üstünde bir parmak hüzün yaz olsun en terli harflerden seç göğsüne yatır A'yı kaleminle oyaladığın hüznü indirip yüzünden tırnaklarınla birlikte törpüle acılarını kes at yeniden uzat renklilerle beyazları ayır ayrık otlarını arın bak aldan mora bahçen ve kovanın… üstünde sarhoş ayaklar içinde duran sesi dile düşür rüzgâra çarpsın en uzağına -duyacaksın- ege dökülecek içinden bıraksan alıp yükünü açılacak orta yerdeki G'mi dalgalanır saçların durulur sular uzat en hafif bileklerini ve ellerini iskele babalarına büyüdüğünü söyle güneşi doğur sancılarından düş toprağa bak nasıl çiçek açacak eteklerin... üstünde ovsan çıkmaz lekeler tüm sözcüklerden geçelim giyip giyip çıkaralım gel kadınlar için biçilmiş tüm elbiseleri kırmızı başlığımızı takıp en son kayıp ormanda bulalım kendimizi ezberimizde kurtlara masallar en ütülü giysiler gölgelerimizin... hiçe kadar soyunalım unutup hatırlasak, hatırlayıp unutsak belki tamamlarız eksik yüzümüzü güneşe tutsak dolunay