Tarumar

Hayat… bir sanrılar zinciri say, arda arda uzanan yarım kalanlara rağmen bütün sanılan sonra kopsun bir yerinden sen ol dağılan… …….Yıkım! Tabiat… yaşamla senkronizesi tam kalıcı olmayan bahar istikrarsız geçimsiz kâh ihtiyarlamış kâh körpe dallı kararsız olan… ……..Aldatan! İnsan… çözülmez labirent, yokuşlu sarp bazen tanrılığa soyunan kulluğa isyan dünyada ki kıyamet… ……..Düğüm! Tanrı… kaf dağının ardında ki ekber bir ruh bir güç ulaşılamayan asırlardır anlatılamayan başka bir sultan... ……..? Ve… Ölüm… bölünmeyen uyku, düşümsü bazen karabasan, hayata kapan nerede olduğunu bilmediğin mayın tarlası… ………Son tarumar!