Tut Ki...

Tut ki senin yolculuğuna bu son seferim Tut ki sende konakladı yorgun yüreğim Ben Tanrı misafiriyim ikramından beklerim Sen o gönül kapını açamaz mısın? Ben sana geldim senin minderindeyim Kur şu sofranı iki kadeh içelim Yok mu beyaz peynirin bir ufak rakın İkram izzetidir sevginin Sofranın fukarası misafirsiz olanı Tut ki kuş sütü kuru üzüm donattın her bir yanını Sevdiğinle iki kalem laf etmezse yüreğin Bence kaldır o sofrayı, ruhun aç kalır senin Gönül sayfalarına yazılır o şiirler Okunurken ağlanır katmer katmer yürekler Tut ki şairinim ben senin O güzel sayfana yazamaz mıyım? Ben sevgi yolunda bir garip yolcu Senin sofrana da uğrar geçerim Bakarım yüreğine bol mu ikramın Sevgide cimri misin cömert mi kalbin Tut ki aradığımı bulurum sende O zaman sen beni ağırlar mısın? Baksana canım beni bir dinle Bu yolun uzunu ben sonundayım Baştan söyledim bu son seferim Tut ellerimi bırakma yolda Burada kurtlar kuşlar ayakta Tut ki sana ben ulaşamadım Sen yine de bana ulaşır mısın? Sevgim çıkınımda bitti azığım Belki de ben bu mekanda ölüp kalırım Tut ki açık gitti gözlerim Sen dudaklarınla kapatır mısın?