شمارهٔ ۲۷۱

ای صبا لطفی بکن حالم به جانان عرضه دار قصه درد دلم بشنو بدان جان عرضه دار گرچه با هم نسبتی نبود نیاز و ناز را رو نیاز من به پیش ناز جانان عرضه دار ذکر قطره نزد آن دریای پر در تازه کن حال ذره پیش آن خورشید تابان عرضه دار همچو بخت و دولت ار آنجا توانی راه برد بندگی من در آن حضرت فراوان عرضه دار بی بهشتی کآسمان فرش وی است اندر زمین آدم سرگشته ام حالم به رضوان عرضه دار تا شب قدر وصال او بیابم لطف کن آنچه بر من می رود از روز هجران عرضه دار دردمند عشقم و درمان من دیدار اوست تا شفا حاصل شود دردم به درمان عرضه دار خامشی امکان ندارد بعد از این احوال من گر بود فرصت بگو ور باشد امکان عرضه دار بلبلم بی آن گلستان روز و شب گریان چو ابر اشتیاق من بدان گل های خندان عرضه دار چون بدان یوسف رسی ذکر زلیخا بازگو ور سلیمان را ببینی حال موران عرضه دار در فراق یار یوسف حسن می دانی که من همچو یعقوبم مقیم بیت احزان عرضه دار تحفه ای از جان شیرین کرده ام آنجا رسان خدمتی چون شوق بلبل با گلستان عرضه دار گر کسی بیداد بیند داد از سلطان خوهد از من این قصه بدان سلطان خوبان عرضه دار سیف فرغانی ز هجر دوست بیدادی کشید با جهان جان بگو یعنی به سلطان عرضه دار