سیف فرغانی

دیده تحمل نمی کند نظرت را پرده برافگن رخ چو ماه و خورت را نزد من ای از جهان یگانه بخوبی ملک دو عالم بهاست یک نظرت را…

دیدن روی تو را محرم نباشد چشم ما دیده از جان ساخت باید دیدن روی ترا از رخ و روی تو رنگی تابناک آمد بچشم وز سر زلف تو بویی سر بمهر آمد بما…

در دیدن این مدینه زمزم آب از مکه اگر سعی کنی هست صواب زیرا که در او مقام دارد امروز رکنی که ازو کعبه دلهاست خراب

ای که در صورت خوب تو جمال معنیست قبله روح از آن روی کنم کان اولیست هر کرا قالب دل جان نپذیرفت از عشق همچو تمثال بود صورت او بی معنیست…

هر چه غیر دوست اندر دل همی آید ترا جمله ناپاکست و تو پاکی نمی شاید ترا ور تو ذکر او کنی هر گه که ذکر او کنی غافلی از وی گر از خود یاد می آید ترا…

عشقت جگرم خورد و به دل روی آورد رنگ از رخ من برد ز تو بوی آورد پای از در تو باز نگیرم که مرا سودای تو سر گشته دراین کوی آورد

ای ترا در کار دنیا بوده دست افزار دین وی تو از دین گشته بیزار و ز تو بیزار دین ای بدستار و بجبه گشته اندر دین امام ترک دنیا کن که نبود جبه و دستار دین…

دل زمن برد آنکه جان را نزد او مقدارنیست یک جهان عشاق را دل برده ودلدار نیست هرکه ترک جان کند آسان بدست آرد دلش گر بدست آید دل او ترک جان دشوار نیست…

چو بگذشت از غم دنیا بغفلت روزگار تو در آن غفلت ببی کاری بشب شد روز کار تو چو عمر تو بنزد تست بی قیمت نمی دانی که هر ساعت شب قدرست اندر روزگار تو…

مرا بغیر تو اندر جهان دگر کس نیست بجز تو دل ندهم کز تو خوبتر کس نیست بچشم حال چو ما را خبر معاینه شد بعین چون تو ندیدیم و در خبر کس نیست…

ایا سلطان لشکرکش به شاهی چون علم سرکش که هرگز دوست با دشمن ندیده کارزار تو ملک شمشیرزن باید چو تو تن می زنی ناید ز تیغی بر میان بستن مرادی در کنار تو…

عاشقان را در ره عشق آرمیدن شرط نیست وصل جانان را نصیب خویش دیدن شرط نیست بربلا و نعمت ارحکمت دهد چون زآن اوست نعمتش را بر بلای او گزیدن شرط نیست…

ایا دستور هامان وش که نمرودی شدی سرکش تو فرعونی و چون قارون بمالست افتخار تو چو مردم سگسواری کن اگرچه نیستی زیشان وگرنه در کمین افتد سگ مردم سوار تو…

جانا بیا که مرا جان دریغ نیست عید منی مرا زتو قربان دریغ نیست هرگز بصدر دل نرسد دوستی جان آنرا که از محبت تو جان دریغ نیست…

ایا مستوفی کافی که در دیوان سلطانان بحل و عقد در کارست بخت کامکار تو گدایی تا بدان دستی که اندر آستین داری عوانی تا بانگشتی که باشد در شمار تو…