شمارهٔ ۴۲
س سیف فرغانی
0
Altın Yaprak
چو دل عاشق روی جانان شود
دل از نور او سر به سر جان شود
از آثار عشقش نباشد عجب
اگر کافر دین مسلمان شود
گر از پرده پیدا کند {آن} دو رخ
جهان چارسو یک گلستان شود
به شب گر ببیند رخ دوست ماه
چو استاره در روز پنهان شود
ز عاشق نماند به جز سایه ای
چو خورشید عشق تو تابان شود
نه هر کو سخن های عشاق خواند
به اوصاف مانند ایشان شود
اگرچه خضر آب حیوان خورد
کجا اشک او آب حیوان شود
تو خود را اگر نام موسی کنی
کی اندر کفت چوب ثعبان شود
چو گاوان کشد روزها آدمی
بسی رنج تا گندمی نان شود
اگر دیو خاتم به دست آورد
به رتبت کجا چون سلیمان شود
در این ره تو را زاد جان است و بس
درین حج سمعیل قربان شود
همه آبادانی عالم رواست
گر از بهر این گنج ویران شود
گر این درد باشد در اجزای خاک
زمین آسمان وار گردان شود
در این راه عاشق قرین بلاست
برای زدن گو به میدان شود
تو بر خویشتن کار دشوار کن
چو خواهی که دشوارت آسان شود
بلاهای او را قدم پیش نه
وگرچه سرت در سر آن شود
حمل را چه طاقت بود چون اسد
ز گرمی خورشید بریان شود
ترا دشمن و دوست نیک است و نیک
که تعبیر احوال از ایشان شود
به نیکی اگر مصر معمور شد
به تنگی کجا کعبه ویران شود
کسی کش زلیخا بود دوستدار
چو یوسف به تهمت به زندان شود
به خنده درآید لب وصل دوست
چو محزونی از شوق گریان شود
اگر عشق دعوت کند آشکار
بسی کفر بینی که ایمان شود
تمنای این کار در سیف هست
گدا عزم دارد که سلطان شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş