شمارهٔ ۷۳

بازم از جور فلک این دل غمناک پرست بازم از خون جگر دیده نمناک پرست این زمان ازاثر خار فراق یاران چون گریبان گلم دامن دل چاک پرست کز نگاران دلارام و زیاران عزیز شد تهی پشت زمین وشکم خاک پرست باغ عیشم که بصد گونه ریاحین خوش بود از گل و لاله تهی گشت وزخاشاک پرست چون مرا زهر غم دوست بجان کرد گزند تو چنان گیر که عالم همه تریاک پرست گرچه زآن دلبر دلدار و زافغان رهی خانه خاک تهی گنبد افلاک پرست سیف فرغانی زنهار ترش روی مباش که ببخت تو ازآن غوره برین تاک پرست کیسه عمر تهی چون شود از غم مارا چو ازین نوع گهر کوزه سباک پرست