Bir Şehrin İsyanıdır Gözlerin...

esaretine firar eden şu tutsak yüreğimde bir şehrin isyanıdır gözlerin ve yangın yeridir yüreğim tutuşur zemheri bir gecenin ayazında oysa yangınlar yakmazdı beni gözlerinin gözlerime değdiği an kadar şimdi sensizliğine infaz edilen hükümlü düşlerimde bölüyor uykularımı kabuğunu tutmayan yaram zamansız bir çığ gibi kopuyorsun yüreğimden seni anlatmak zorlaşıyor ne sözcükler yetiyor ne de yazdığım yapraklara sığdırabiliyorum dili tutuluyor kalemimin yıldızları yok saydığım bu amansız gecede sanmaki böyle gecelerde akar gözlerimden yalnızlığım sensizliği ısdırabıma şahit boş duvarlara nakşedeceğim sararan takvim yapraklarında vurgun yediysede vuslatın bir yanı ben yine de seni bekleyeceğim gelmeyen baharlarıma inat...