بخش ۱۲ - در پیدایش نفس و صفت آن

چنین گفتند دانایان اسرار که چون حق کرد نور خویش اظهار ز عکس نور او شد عکس عالم که خوانندش حکیمان روح اعظم ز روح اعظم و از امر اعلی پدید آمد به خلقت عقل اولی حدیث از سید سادات نقل ست که مخلوق نخست از امر عقل ست به امر از عقل کرد او نفس پیدا چنان کز جنب آدم شخص حوا از آن پس عرش و کرسی و سموات که باشد اندر او چندین علامات ز نور و ظلمت و افلاک و انجم ز ارکان و موالید و ز مردم چو صورت بست ازین بس نفس انسان جدا کردش به نطق از جمع حیوان ز حق نفس ت بدین ترتیب و مقدار به چندین واسطه آمد پدیدار ازو بهتر نیامد هیچ موجود ز موجودات او بوده است مقصود کسی کو محرم سر خدا نیست امانت را بدو دادن روا نیست در این معنی سخن گفتند حالی ولیکن من نگویم جز مثالی مثالت گر نکو مفهوم گردد تو را سرس از آن معلوم گردد