شمارهٔ ۸۸

ا ابراهیم شاهدی دده
0 Altın Yaprak
با نی شکر بگو که ننازد به قند خویش گر بایدش لب تو بر آید ز بند خویش ما را به درد ما بگذار ای طبیب درد خوش خاطریم ما ز دل دردمند خویش زاهد تو راست سایه طوبی و باغ خلد ما و کنار آبی و سرو بلند خویش دل را خلاص نیست ز زنجیر زلف تو آه ار کنی به گردن جان هم کمند خویش شد خاک راه تو سر پر شوق شاهدی گه گه بتاز بر سر خاکش سمند خویش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.