غزل شمارهٔ ۱۰۴

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
ساقیی دیدیم مستانه به خواب جام می بخشید ما را بی حساب چون شدم بیدار من بودم نه او آنکه در خوابش بدیدم بی حجاب بسته ام نقش خیالش در نظر آفتابی رو نموده مه نقاب در خیال خواب باشد روز و شب هر که بیند این چینین خوابی به خواب غیر ما در بحر ما از ما مجو گفتمت والله اعلم بالصواب عین ما می بین به عین ما چو ما بر کف ما خوش حبابی پر ز آب در خرابات مغان موجود نیست همچو سید عاشقی مست و خراب

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.