غزل شمارهٔ ۱۲۲۱
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
هر دمی نقش خیالی می نگارد نور چشم
هر نفس شکلی دگر از نو برآرد نور چشم
این چنین خوناب دل کز چشم ما گشته روان
چشم ما بی آبرویی کی گذارد نور چشم
چون خیال اوست هر نقشی که آید در نظر
لاجرم بر پرده دیده نگارد نور چشم
چشم مستش دل ز عیاران عالم می برد
مردم گوشه نشین را خود چه آرد نور چشم
نعمت الله نور چشم مردم بینا بود
این چنین نوری به مردم می سپارد نور چشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş