غزل شمارهٔ ۱۴۶

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
ختم رسل که سید اولاد آدم است آخر بود به صورت و معنی مقدم است جام جهان نما به کف آور بنوش می جامی چنین که دید که هم جام و هم جم است هر صورتی در آینه اسمی نموده اند خوش صورتی که معنی آن اسم اعظم است آب حیات از نفس ما بود روان با ما مدام ساغر پر باده همدم است هرگز نکرده ایم گدایی ز هیچ کس الا ز حضرتی که خداوند عالم است ماییم آن فقیر که سلطان گدای ماست آری به فقر سلطنت ما مسلم است شادم از آن سبب که غم عشق می خورم هر چند سیدم ز غم بنده بی غم است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.