رباعی شمارهٔ ۱۷۵
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
نقشی ز خیال خویش می آرد و بس
بلبل ز گلشن نسیم بویی یابد
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş