شمارهٔ ۴ - آرزو
ش شاطر عباس صبوحی
0
Altın Yaprak
اگر روزی بدست آرم سر زلف نگارم را
شمارم مو به مو شرح غم شب های تارم را
برای جان سپردن کوی جانان آرزو دارم
که شاید با دو سیل او برد خاک مزارم را
ندارم حاجت فصل بهاران با گل و گلشن
به باغ حسن اگر بینم نگار گلعذارم را
بگرد عارضش چون سبز شد خطمن به دل گفتم
سیه بین روزگارم را خزان بنگر بهارم را
تمنا داشتم عین وصالش در شب هجران
صبا بویی از آن آورد و برد از دل قرارم را
بدان امید از احسان که در پایش فشانم جان
که از شفقت به دست آرد دل امیدوارم را
مریض عشق را نبود دوایی غیر جان دادن
مگر وصل تو سازد چاره درد انتظارم را
چو یارم ساخت با اغیار و من جان دادم از حسرت
بگویید ای برادر آن بت ناسازگارم را
صبوحی را سگ دربان خود خواند آن پری از مهر
میان عاشقان افزوده قدر و اعتبارم را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş