İnsanın Aşk Hamlesi

Ne garip,kalbindeki aşkı ,insanın anlatamaması, koşup,sarılmak isterken sevgiliye, arkasını dönüp,yürümeye çalışması... Ne garip,’’çok özledim’’ demek isterken,sevgiliye ‘’seni görmek istemiyorum’’ demeye çalışması,insanın.. insanın,kendini kandırmaya çalışması.. ne garip... Ne garip büyük depremlerden geçip,insanın; en ufak bir hamle de yıkılması, ille de dik durmaya çalışması… Ne garip elleri, sevgiliyi ararken insanın; koyacak bir yer bulamazken ellerini, koynunda düğüm yapmaya çalışması, ne garip.. duyduğu her türkünün bu aşka yazıldığını düşünüp, etrafına’’aklımda bile yok’’demeye çabası insanın.. içindeki çığlığa, kulaklarını tıkamaya çalışması.. ne garip.. umudunda, aşkı taşıması insanın ve her geçen dakika da umutsuzluğa yelken açması, ne garip.. içinde kan ağlamaları ile uyanırken her sabah neşe içinde’’günaydın’’kelimesine sığmaya çalışması.. Yar’in soğuk’’merhaba’’sı altında ezilirken… Ateşini sinesine gömüp, soğuk bir selam verme çabası insanın,yutkunarak.. ne garip… Ne garip ‘’gel artık’’demek isterken, Sevgiliye.. Ülkenin en uç sınırına yollamaya gayreti, O giderse bu yangından kurtulacağını sanması,insanın.. Ne garip.. Ne garip,herkese ders verirken,insanın Aşkın karşısında,her defasında sınıfta kalması.. Ne garip’’artık aşka inanmıyorum’’derken, Aşk içinde yanması.. Ne garip,sevgili ayrılık ummanında boğulurken, Bir tek sesi için,dünyaları yıkabilecekken, Uzak durmayı çabalaması insanın,ne garip.. O yar senin herşeyinken Hiçbirşeyinmiş gibi davranmaya çalışması insanın.. Ne kadar yukarıda olursan ol, Aşkında bır gün seni,uçurumdan aşağı atacağını bilip, Yine de seve seve oraya koşarak gitme çabası,insanın Ne garip… İster sultan ol, İster padişah Adının önünde ne sıfat olursa olsun, Sevgilinin adı’’ mühür’’ gibi bir adım önde olması, İnsanın kendinden çok, başka birini sevmesi.. Ne garip.. İlahi makama doğru yürürken, Bilmem kaç denizde boğulmuşken, Kaç depremde yıkılmışken.. İnsanın soylu kabul edişi.. Direnemeyişi… Ne garip.. Aşk her zaman galip…