Ömrüm

İrkildi zaman, açtı kuyuyu düşman, Düşmesek olmazdı.. Akşamüstlerimizin sahibi var, Şiirlerimizin sahibi var, Nasıl sahipsiz kaldık, biz böyle amansız.. BENİM ÖMRÜ YARALI ,KALBİ YAMALI YARİM.. Yarim ;haritalara küsmüş,şehirlere düşmüş, arıyormuş bir kanat sesi,kat kat diziyormuş kederlerini, gözleri yerle bır ediyormuş takvimleri.. yarim aşkı hırkasını çıkarmış,boşluklara düşüyormuş... ATEŞİN GÖLGESİNDE PİŞİYORMUŞ... Ahh benim suskunluğumun izi, Ahh benim yalnız ve çelimsiz öfkem.. Söylesene nereye? Sisli bır akşamüstüydü o yaslı,o yorgun,o sökük veda sesin. .-Gidiyorum deyişin.. Sonra... Ömrüm... . . . . Sonrası hiç olmadı..