Seni Sevmek : Koynumda Darağacı, Kalbime…

Hatırı sayılır yılların suskunluğu mu; Zahiri sebebin….? Bocaladığım bir zamanın aynasında, Aykırı tenine ilham olsun ki, vazgeçmedim senden.. Geçerken senden ve daha geçmemişken senden… İrem bağına varan yol gözlerinden sürgün, Bilirim.. Ve ben bilirim: Miadı dolsada ilkyazın, Kasırga kasırga büyüyen ,ıraksak bir yalnızlığın Ufka açılan kulesi,bakışından düşmüştür.. Ve tutunamamıştır; kumun suya bulaşıp, Toprak olma çabası… Seyyar bir aşığın,sazına karışmamıştır,daha.. Daha erkendir,ciğerime işlemiş kurşunun, Yara açma süreci:bitmemiştir.. Ki seçmemiştir kalbim,yar’al’an’mayı…. Oysa; Öyle su, Öyle duru, Öyle karanlık kuyu: Yoran gözlerin.. ve düşmeden bilemezdim: ay ay gömüldüğüm, ayrılık sandığının kilitsiz mührünü.. sedefine ,göz nuru döktüğüm, ihtimal denizine, burcu burcu döküldüğüm, dilsiz hükmünü.. köklerim mayanla büyümüştü, ki, öyle sıcak, öyle derin bir mavinin aşkla sırlanmış hayalgahında.. iri gözlerime, diri bir aşk düşürerek: vurula vurula…yürümüştü… şimdi… gerisini sessiz oku,sevgilim.. tüm dileklerimde SEN varsın ağaçlara ip bağladım, olsun diye,SEBEBİM! seni sevmek:koynumda darağacı,kalbime.. yine de bir umut yeşerir belki,şarkının önsözünde.. ‘’bir ihtimal daha var..’’