Kendim Olmuşla Konuşmalar

Resmine bakıp şiir yazmak Her şeye rağmen gözlerine dalmak Uzun uzun bakıyorum sevgili Tebessüm var yüzünde hafiften Biraz da muziplik Sanki bana sevsen ne yazar der gibi… Neler gördüğümü bir bilsen Nasıl sevdiğimi bakıp bakıp Nasıl mutlu olduğumu… Ama bazense gözlerim doluyor Sen şimdi bunu da anlamazsın Anlatayım yorulma sen Daha önce de demiştim Gelmeden gitmenden korkuyorum Gülme komik biliyorum Ama ne yapayım İşte ben seni böyle seviyorum Yine de gel boş ver Ben bulurum yine kendime Yeni üzülecek korkacak bir şeyler Sen sev gerisini ben hallederim Ya da benim halletmeme gerek kalmaz ki Aşk tüm düğümleri çözer Yeni düğümler atarak… Çocuk gibi sevesim geliyor seni Abu gubi filan demek Anlıyorsundur işte Biliyorum sende seviyorsun çocukları Belki bizim de mavi gözlü bir kızımız olur Ama olmaz ikimiz de Kahverenginin gizemindeyiz Olsun daha güzel bir kızımız olur Sana benzesin ama Senin gibi gülsün Ya da senin gibi yiğit bir oğlumuz mu olsa? Tama kızma bir kızımız bir oğlumuz olsun… Ne de çok hayal kurarmışım Kısa zaman da nasıl da dünyam yapmışım seni Sormuştun ya görmeden tanımadan dokunmadan Nasıl sever insan bu kadar diye Şimdi bunları okuyanlar anlamamışlardır Daha seni hiç görmediğimi Ama olsun ben görmeden bilmeden sevdim seni Kim ne diyebilir ki Kim karışabilirdi… Haa karışmak deyince Bir ok saplandı yüreğime Bir keşke kondu ellerime Çok acıttı Senin en büyük olmazındı bu Ama yine de ben yine de Umutluyum Dedim ya olmazlardan olsa da Belki de bu da olurlardan olur… Bilmem daha neyi nasıl anlatayım Ya da anlatmam neyi değiştirir Ben sana niyet edeli çok olmuş meğer Sadece senin niyetini bekler dururmuşum… Şimdi uzun vadeli bekleyişler düşer payıma bilirim Sabır benim için zor bir kavram Ama bu kez bekleyeceğim Gelmeyeceğin ihtimali Buram buram tütse de… Hayallerim Umutlarım daha bitmedi Ama bu kadar satır Beni değil de seni yorar Korkarım yine beni okumadığın gibi Bunu da okumamış olmandan…