Zü-l fikâr kadar keskin

aşkın ilk firesini verdiğidir bu soysuz hezeyan… göğü delen şems kadar bulutu eriten rüzgar ve geceye ağan sis ve duman kadar aşikâr… hep ile hiç arası çoğalan çokluk var ile yokluk arası ağaran giryân bir ufuk kadar manidâr... uzun lafın kıs/s/asıdır; kalbe itinayla sürgülü bir aşk nasıl çıkar mim dikili dudaklardan. kuyulara ay düştüğünden beridir belli, geçmez dudaklardaki uçuk… ve tesellisi yoktur bir kalb-i mecruh için keşkülündeki kahrın. her anın sorulur da hesabı bir bir zü-l fikâr kadar keskindir nar-ı aşk içre yanmış her şiir…